Captain Nico J. Mobach

Had onlangs contact met een oude school kameraad die me het volgende vertelde:
Hij bezocht een  reunie van de GBS, de Gereformeerde Burgerschool aan de Plompentorengracht in Utrecht  … waar meneer A.Bergsma directeur was … of zoals het destijds heette: hoofd der school. Wij speelden toen in de ochtend voor de school begon altijd een partijtje voetbal op de speelplaats …. dat was toegestaan tot half negen … op dat moment kwam de heer Bergsma, die altijd als gentlemen gekleed was met een lange mantel die sportief open stond … hij droeg daarbij een  lederen mapje  geklemd onder zijn arm … in de vrije hand had hij een sigaret … op het moment dat hij vanuit het pad de speelplaats betrad nam hij nog een flinke inhaal  van die sigaret …. en wierp dan met een sierlijk gebaar de peuk naar de zijkant van de speelplaats … dat kon en mocht allemaal in die mooie oude tijden … vervolgens  richtte hij zijn vrij gekomen hand op als stop teken … dat was het sein om het voetballen  te staken en moesten we wachten met voortzetting van het spel tot de middag pauze aanbrak.

De gezamenlijke onderwijzers stonden in de hall met uitzicht op die speelplaats te praten en te roken. Na tien minuten werd de deur opengemaakt en mochten/moesten we naar binnen.  Als ieder binnen was werd door dezelfde heer Bergsma de bel geluid … Hij trok dan aan een groot koord en liet de klepel tot driemaal tegen de klok bonken. Het teken dat de lessen konden beginnen. En omdat het een Gereformeerde school betrof werd de les voorafgegaan door een intens gebed. Waarin de zegen van de Heer werd gesmeekt voor ons arme zondaar kindertjes. Dat was ook het sein dat er  keiharde en forse gelaatsklappen mochten worden gegeven aan  ondeugende/ niet willende of niet geliefde leerlingen. Maar om terug te komen op die reunie… dat was leuk … en mijn schoolkameraad  ontmoette uiteraard alle nog levende leerlingen uit die tijd. Het bleek dat er inmiddels al diverse ( 6 ) van hen buiten sliepen.  En dat was nog ver voordat  de Mexicaanse griep had toegeslagen.

Ik bezocht onlangs een waarzegster/toekomstvoorspelster/handlezeres in New Orleans … ik kende haar niet en zij kende mij niet … ik heb haar ook niets verteld … alleen mijn hand getoond die ze een minuutje of wat bestreek en bekeek bij het licht van een walmende geurkaars … ze vertelde me toen het volgende:
Je werkt nog … je bent heel actief internationaal bezig … je leidt jonge mensen op … je blijft nog een tijd doorwerken … maar niet tot je 70ste …. je zal stoppen op je 67ste/68ste jaar … daarna verander je van aandacht maar blijf je  actief bezig … je wordt oud … heel oud … ver in de 90 jaar …  daarna vroeg ze aan me hoe oud ik was … “you are very strong” , zei ze …

Die eerste feiten zijn waar … ik leid veel jonge mensen op … ben actief …. wil ook nog blijven doorwerken … werd nota bene onlangs gevraagd door de personeels manager om tot mijn 70ste te blijven … wat ik mogelijk zou willen … maar niet geheel zeker … kan me voorstellen dat ik over een paar jaar stop en iets anders ga doen … en wat betreft het oud worden … dat beleef  ik dan wel … en lijkt me  ‘no problem’ !!!

Leuk om al die contacten te herstellen met kennissen uit het verre verleden.

Tags: Losse Verslagen // 2 Reacties »