Entries Tagged as ''

AQUARIUS STAR

De volgende ochtend moeten we al vroeg vertrekken om plaats te maken voor de AQUARIUS STAR. Een groot passagiersschip van de Aquarius lines. De crew is van de far east. De dek en en engine officieren van de Philippines en de captain is van Noorse afkomst. Voor het donker wordt vertrekken ze alweer naar Penang. Direct daarna laat ik de chief officer het schip naar binnen brengen. Ik leidt hem op. . In Cristobal mag hij het van me over nemen voor Panama transit. Hij is 34 jaar, intelligent en wil graag bevorderd worden. We hebben nog 20 van deze schepen in bestelling. En hebben veel mensen nodig. Er is dus een snelle doorstroming en de mensen vinden dat hartstikke prettig.

Mijn vorige chief officer is zojuist bevorderd en liet me zijn eerste belevenissen weten als gezagvoerder. Hij is onderweg van Korea naar Panama . Vanuit de Tsugaru Kaikyo loxodroom naar 42 graden noord en 175 graden west. Vandaar grootcirkelen naar Balboa. Zijn schip is volbeladen met windmolens voor de USA golf kust. Ik wens hem een perfecte reis toe en weet dat hij het goed zal doen!

PHUKET MASSAGE

Vlakbij het schip is een mooi internet cafee gevestigd. Daarnaast is een Thai restaurant waar je voor een redelijke prik hartstikke lekker kan eten. En weer daarnaast is een resort waar je voor 10 dollar een perfecte massage kan nemen. Je zoekt het meisje uit dat je wilt hebben. Ze zitten in een soort aquarium. Maar dan zonder water. Volgens de 2nd officer geven ze perfecte massage. No Micky Mouse Massage captain, real good , zo vertelt hij me lachend. De Chief Officer is iets van slag. Hij stuurt een bericht voor me naar de agent. ‘Dear Sir, thanks very much your massage’ Gelukkig kan ik het bericht nog verbeteren voor het verzonden wordt. Ik heb een prima relatie met deze agent maar die massage kan beter verandert worden in message!

Het bandje van mijn Rolex is kapot. In het centrum van Phuket wordt het voor me gemaakt. Het kost 20 Baht. En dat is 75 dollar cent. Blijkt toch niet helemaal goed te zijn. Later ga ik naar een zaak in Ciwandan op het eiland Java. Ik word hier geholpen door 4 bijzonder aardige meisjes. Ik maak een praatje met ze en vraag in mijn beste Bahassa hou oud ze zijn. In perfect Engels beantwoorden ze lachend mijn vraag. Hier wordt het echt goed gemaakt met nieuwe onderdelen. De rekening bedraagt hier minder dan 2 dollar. Als ik ze betaal zien ze dat ik een stapeltje gloednieuwe 5 dollar biljetten heb. Dat hebben ze nog nooit gezien. Mogen we even kijken, vragen ze terwijl ze me lachend aankijken. Ja hoor …. en heel bewonderend kijken ze naar deze knisperende bankbiljetten. Wil je er een hebben, vraag ik. Ze lachen heel verlegen. Ik geef er een, en dat betekent dat ik ze alle 4 een 5 dollar biljet mag geven… zeer verbaast en spannend lachend giechelen ze met elkaar. Wat ze nu krijgen is 2 dagen loon!!! Zo maar …. van iemand uit Holland. En zo betaal ik dan een beetje mee aan de prijs die onze Koloniale periode heeft gekost. Zij vertellen in ieder geval aan hun vriendinnen dat ze echt een heel aardige Orang Belanda hebben ontmoet… dus die zijn er ook!!!

De derde stuurman komt met het trainingsplan voor de volgende maand. Ik lees dat de crew geinstrueerd zal worden in ” How to lunch the rescue boat”. Ofwel , hoe eten we de rescueboat op. Terwijl hij bedoelt, hoe brengen we de rescueboat te water. Een kleine verschrijving en alleen de letter A vergeten … maar daarom niet minder grappig.

THAILAND WALM

We arriveren te Phuket en de loods komt direct aan boord. De man heeft bloeddoorlopen ogen en er loopt een walm van alcohol met hem mee. Zijn orders zijn verward. En reageert vertraagd. En dat laat ik hem weten. Hij zegt me al 21 jaar loods te zijn in Thailand! En alle havens kent. ‘Ja, ik ben onder de indruk’ zeg ik hem. ‘Hoeveel jaar drink je al?’ vraag ik hem. Hij kijkt me verdrietig aan en zwijgt. Zielige man. Wie ziet de zwakte in de ziel van de mens.

PIRATEN

’s Nachts vertrekken we van Singapore naar Phuket. En midden in de Malacca straat worden we tijdens de hondenwacht ‘benaderd’ door 3 bootjes met piraten. Twee stuks aan bakboord en eentje op de stuurboordskont. Ze dragen zwarte maskers en hebben grote gekromde messen bij zich. De 2de stuurman heeft ze tijdig opgemerkt vanwege hun verdachte bewegingen op de radar. En ze dichterbij laten komen. Inmiddels heeft hij al alarm aan boord gegeven. En in ‘no time’ waren we op de brug. De gehele accomodatie is op dit schip veilig en goed afgesloten. Alle deuren zijn beveiligd met waterdichte stalen deuren die van binnen vergrendeld zijn met stalen schuiven. De enige normale deuren bevinden zich op het brugdek. En dat is 7 verdiepingen hoog. De trappen aan de buitenkant van de accomodatie hebben we beveiligd met stalen rekken. Dus als je een trap oploopt stoot je, onwetend, je kop tegen dat rek en kan je niet verder omhoog. Het alternatief is om als een aapje langs de verticale afvoer pijpen omhoog te klimmen. Kunnen die jongens ook. Ze zijn harstikke lenig. Maar die messen vertragen hun snelheid. En kunnen wij de hogedrukspuiten bijzetten en ze met waterstralen naar beneden spuiten. De bootsman houdt ze met krachtige waterstralen van de bakboordszijde. Aan stuurboord helpen de WTK’s om ze naar beneden te blazen met hoge druk spuiten. Met onze bijzonder sterke schijnwerpers plus het gebrul van de luchthoorns in combinatie met de kracht van de waterkanons worden de piraten afgeweerd en springen ze van dek pardoes in het water. Voor ze te water gaan maken ze een afsnijdend keel gebaar naar ons. Ze zijn verslagen … en we voelen ons een sterk team! Top bemanning. Ik zeg altijd tegen ze: Je bent niet goed , je bent de beste. En dat vinden ze een groot compliment.

UITGESTELDE DOKKING

De regelingen voor ons bezoek aan Singapore zijn drastisch gewijzigd. Ten eerste wordt de bemanning voor het grootste deel afgelost. Het is nationale week in China en dat vergt extra inspanning omdat de meeste transportmiddelen zoals vliegtuigen, treinen en bussen overvol zitten. Ook zouden op de ene dag van ons verblijf in Singapore de brandblussers en CO2 installatie geinspecteerd worden. Omdat er niet voldoende tijd is om de reddingvlotten te controleren worden die uitgewisseld tegen nieuwe vlotten. En worden onze gekeurde vlotten op het volgende schip geplaatst. De radars moeten nieuwe magnetrons krijgen en daarna opnieuw worden afgesteld. Onze satelliet communicatie krijgt electronische aanpassingen om te voldoen aan de meest recente eisen van de USA, Singapore en Panama. Er komen 5 mensen aan boord om de reddingsboot en de man-over-boord boot te inspecteren. Dan zijn er de leveranciers die voor 3 maanden voorraad komen brengen. Plus onze proviand uiteraard. Ik bestel in Singapore alle etenswaren voor een globale rondreis. Omdat het hier aanzienlijk goedkoper is dan in de USA. Dan beperken we ons in de USA tot de levering van verse groenten en fruit. Ik laat de met melamine besmette melk terug leveren en krijg daarvoor gratis Indonesische melk zonder toevoegingen. De werktuigkundigen zijn allen druk bezig met het bunkeren van 1420 ton zware olie plus 20 ton diesel. We hebben nog 400 ton aan boord en met deze leverantie zitten we echt tot aan de nok vol! En dat vereist bijzondere aandacht van de technische specialisten.

KLEDDERNAT

Het duurt tot middernacht voor er actie komt op de Pertamina tanker. Voor de tweede keer draaien we het schip rond en komen daarna veilig ten anker op ‘onze’ plek. En dat is twee honderd meter voorbij de pijplijn die hier de raffinaderijen verbindt. Al die tijd regent het met bakken! En zien we ook dat kleine bootje dicht bij ons. Later blijkt dat hierin de agent zit met de inklaringsautoriteiten. Ik probeer diverse malen de agent te bellen. Maar dat lukt me niet. De reden is me nu duidelijk. De agent en de autoriteiten zijn totaal doorweekt. Met inbegrip van hun mobieltjes die geen gehoor meer geven! Zowel de loods als ik moeten er heimelijk om lachen en hebben dikke pret over de kletsnatte pakken die om de benige lichamen van de Indonesiers hingen. Hun documenten zijn ook kleddernat! Twee dagen later zit de lading erin en kan ik vertrekken naar Singapore.

TO ANCHOR OR NOT TO ANCHOR

Terwijl we in de donkere tropennacht op de Sungai Musi onze ankerplaats bij Pelabuhan Plaju naderen zien we dat hier een Pertamina tanker ligt. Op de radar schermen is die informatie nu direct ( in kleur ! ) afleesbaar. Terwijl de agent ons heeft bevestigd dat alles vrij is. Dit is de enige positie waar wij met onze lengte van 178 meter veilig kunnen rondzwaaien. De loods neemt contact op met de tanker maar dat lukt niet zo vlotjes. Ook de haven autoriteiten zijn niet direct aanwezig. Er wordt namelijk Hari Raya gevierd. Einde van de vastenmaand. En dan zijn de mensen klaarblijkelijk zo opgelucht dat het tijd is voor feestelijkheden. Hier en daar zien we schamel vuurwerk dat sissend zijn weg naar boven zoekt in de zeer natte atmosfeer. Want het regent verticaal zoals het alleen maar in de tropen kan. De stroom zet ons naar de ankerplaats toe en de machine moet op volle kracht achteruit om vrij te blijven van de tanker. Gelukkig hebben we een sterke boegschroef op dit schip en kunnen we met redelijke moeite het schip ronddraaien en terug stomen. Want hier is verder geen andere plaats voor een schip van onze afmetingen. En het maneouvreren is beslist geen sinecure gedurende zware regen met beperkt zicht op een sterk stromende rivier temidden van een donker oerwoud. Nadat we op 3 kabels van het eiland Pulau Salahnama het anker laten vallen doet de loods zijn zwemvest om en vertelt me dat hij van boord gaat. Hij wil niet de verantwoording nemen om nog een keer rond te draaien op de rivier. Hij is niet ten onrechte boos op de agent en de havenmeester die onjuiste informatie hebben verstrekt. Ik moet al mijn diplomatieke zeilen bijzetten om te voorkomen dat hij van boord gaat. Ik spreek wel een paar woorden Bahassa maar kan niet echt een conversatie voeren met Indonesiers. Dus ik heb die loods nodig.

NIEUWE LADING

Ik krijg opdracht de koers te wijzigen en direct naar Palembang te stomen om  4800 ton rubber te laden op de rivier.  De rest van de lading rubber wordt ingenomen in Phuket en Padang. Terwijl in Ciwandan op Java 3000 ton windmolens liggen te wachten die aan dek geladen worden. Als slagroom op de taart!

BOOMSTAMMEN

Ontvang bericht dat er honderden boomstammen op 150 mijl voor ons drijven. De ’stammetjes’ hebben een lengte van omstreeks 5 meter en een diameter van 2 voet. ‘Gewichtige jongens’ dus! Een Taiwanese geregistreerde tramper heeft zijn deklading verloren tijdens de passage van de Typhoon Sinlaku. Ben er met een wijde boog omheen gestoomd en geen stootje gevoeld. Uiteraard heb ik geen foto’s van deze gebeurtenis in de donkere nacht.
Voor me bevindt zich de nieuw ontwikkelde Typhoon Hagupit die in de Filippijnen onder de naam INA de Luzon strait onveilig maakt. En nu op ramkoers onderweg is naar de Chinese kust. Ze zal net vrij bijven van Taiwan. Tot op 270 mijl afstand van het centrum wordt het weder gekenmerkt door ‘heavy squalls and thunderstorms’. Aldus luidt het weerbericht vanuit Hong Kong. Ik zal achter dit natuurgeweld langs gaan en op deze manier het schip rustig en veilig houden.

EXPLOSIE

Nadat ik uit de Ise Wan in Japan vertrek met bestemming Singapore ontvang ik bericht dat er een explosie is gebeurd op de werf. Het afgelopen kwartaal zijn er 4 dergelijke incidenten voorgevallen waarvan 2 met dodelijke afloop. De Singaporese overheid heeft besloten nu al het werk stil te leggen en te onderzoeken wat de basis oorzaak is van deze ongevallen. Er ligt een schip van onze maatschap in Dry Dock World. En die plaats zouden wij in moeten nemen voor onze ‘knip en scheer beurt’. Dan wordt de huid van het schip schoon gespoten en opnieuw geverfd. Kan dus niet. Dus ik wijzig de koers en ga naar Palembang op Sumatra om rubber te laden.