Entries Tagged as '2009 Pac Athena'

DE REIS

Ik zeg altijd dat een goede man twee ‘W’ ’s nodig heeft … dat is WORK and a WOMAN … anders versukkel je en geniet je niet meer van je leven … lijkt me zo. Maar ik heb geen ervaring om het zonder te doen … dwz zonder werk, of zonder vrouw … dus kan ik er eigenlijk niet over oordelen … maarrrrrr … ik leef ook niet zonder eten of drinken …. en toch weten we allemaal wat voor vervelende consequenties dat heeft. Het beste is dus om lekker bezig te blijven en niet te gaan pensioneren. Ben ik ook beslist niet van plan. [Lees verder →]

De MEXICAANSE GRIEP AAN BOORD.

De bootsman niest en proest, de electricien heeft een snelle pols … Hebben we dan toch een gevalletje van Mexicaanse griep???  Ja hoor,  want na drie dagen zijn ze hartstikke  dood … en maakt de scheepstimmerman twee mooie watervaste kisten van oud stuwhout  …  sorry, zijn ze weer helemaal beter en werken beter als ooit tevoren. [Lees verder →]

Update: On Padang

Gemeerd in Teluk Bayur de haven van de stad Padang. In koloniale tijden genaamd Emmahaven.  De autoriteiten zijn enorm vriendelijk en gekleed in schitterende uniformen. Veel goud en glitter. Ze onderscheiden zich hiermede heel duidelijk van de gewone massa. Die lopen veelal op slippers, dragen meest een verkleurd  T-shirt en een ‘kromme broek’ … [Lees verder →]

groeten vanuit Teluk Bayur , Padang , Emmahaven

Goedemorgen gewenst … hier nu de 28ste jul in de redelijk vroege ochtend op de reede van Teluk Bayur zoals de haven van Padang wordt genoemd … in  vroeger tijden Emmahaven genaamd … met uiteraard schitterend weder …  anders kan hier niet … heel mooi is het. De lucht is fris en helder en vooral de bergtoppen in de verte zijn na de zware nachtelijke regenbuien  heel  duidelijk afgetekend tegen de hemel … dichtbij hebben we de lagere maar zeer stijle bergen die allemaal geheel zijn begroeid … erg mooi en zeer comfortabel hier in de beschutting van de  baai … terwijl de temperatuur  omstreeks de 28 graden schommelt  in de nog  vroege ochtend …

[Lees verder →]

NOG NIET GEK GEWORDEN

Het is een heerlijke zomerse dag op de reede van Belawan … lekker rokerig vanwege de mist die er hangt … of is het mistig vanwege de rook die er hangt … dank zij de ontbossing die op grote schaal wordt toegepast in de Sumatraanse wouden …  steken de locaaltjes  er gewoon de brand  in …

Deze nacht zeer snel stomend door de Straat van Malacca  … alles prachtig  en perfect … en ik ben nog niet GEK geworden … zal ik je iets vertellen en kan je even luisteren naar de schitterende ongelooflijke gebeurtenissen hier aan boord ??? Er is een nieuwe stuurman aan boord , een jongeman van Filipijnse oorsprong … heeft 5 jaar HIGH SCHOOL en 3 jaar MARITIME  UNIVERSITY  gevolgd en is 1 jaar leerling stuurman geweest op andere schepen waar hij altijd aan dek heeft moeten werken en volgens zeggen niet op de brug mocht komen … of nauwelijks was … wel, deze jonge man krijg ik aan boord  en mag ik  omvormen …

Hij houdt onder andere de bonded stores bij … die hem overgedragen zijn door de vorige derde stuurman … gisteren middag lig ik even Chinees te lezen omdat ik vrijwel niet had geslapen tijdens de aanloop en vertrek  Singapore … wat heel interessant was overigens … het manoeuvreren en alle bijkomende grapjes … maar ok , ik sliep en daar rinkelde de telefoon … de nieuwe 4de stuurman aan de lijn en in REDELIJKE paniek zegt hij:  “captain … ik  kom 19 en 6 sloffen Marlboro tekort … en nu heb ik een probleem want er klopt niets van de lijsten die ik heb gekregen van de vorige 3de stuurman … ” [Lees verder →]

DE KANARIEPIET

Onlangs overleed mijn Oom … waar ik naar vernoemd ben. Een heel aardige Oom,  die getrouwd was met een ontzettend leuke en vriendelijke Tante. Alles kon en bijn alles mocht in dat huis. Veel huisdieren liepen er  gewoon over de vloer. Die dan ook voorzien was van sterk donkerblauw en gemakkelijk afwasbaar linoleum. Want er viel hier en daar met zekere regelmaat een plasje of poepje. Het was een LUCHTIGE en MODERNE inrichting … [Lees verder →]

Het EITJE

Captain Nico J. Mobach. Pac Athena, June 2009

Captain Nico J. Mobach. Pac Athena, June 2009

Mijn nieuwe eerste stuurman heet Soe Wint Niks. Tenminste, zo noem ik hem. Zijn echte naam luidt ietsje anders.   Soe  is een moederskindje. Hij is 41 jaar en zijn moeder bepaalt hoeveel zakgeld hij uit mag geven. Als hij afmonstert na een lange reis gaat hij naar zijn moeder. Want daar woont hij. Mama wil dan al zijn afrekeningen zien. Soe mag namelijk per maand 100 dollar uitgeven voor aankopen. Zoals voor een tube tandpasta of een paar repen chocola en een zak pinda’s. Dat mag hij  zelf bepalen. Zo vertelt hij me. Als hij thuis is in Burma krijgt hij 50 dollar per week van zijn moeder. [Lees verder →]