Captain Nico J. Mobach

De Indonesische eerste stuurman moet in Soerabaja naar de dokter. Hij heeft namelijk een brandplek aan zijn rechterhand, die lelijk ontstoken is. Hoe is dat veroorzaakt? Dit is echt een voorbeeld van eigen schuld dikke bult. Tijdens het slechte weer op de Stille oceaan ontdekte hij dat er op de een of andere manier water in het kabelgat kwam. En als er een gaatje in een schip zit geldt de wet van de natuur: DE OCEAAN VINDT UIT WAAR DAT ZIT. De oorzaak was voor de stuurman onbekend, maar hij bleef speuren. Om te voorkomen dat het water te hoog in het kabelgat zou komen te staan werd er op zijn verzoek een electrische verklikker geplaatst. Bij een hoogte van 10 centimeter zou het contact een alarm geven in de machinekamer, waar men dan de pomp kon starten om het kabelgat leeg te pompen. Toen de stuurman een dag later in het kabelgat was zag hij een laagje water staan. Hij pakte de telefoon en belde met de machinist in de machinekamer met het verzoek om de pomp te starten en het water uit het kabelgat te pompen. [Lees verder →]

Tags: 1998 Goldensari Indah by Captain Nico J. Mobach
Geen reacties »

De steward heeft de benen genomen in Tanjong Priok, de haven van Jakarta. Nu moet je niet denken dat hij een marathon loper is, dat mag je niet verwachten van iemand die naar schatting 73 jaar oud is. Hij zag er aanzienlijk jonger uit dan dat want hij verfde wekelijks zijn haar. Daarna werd er met behulp van cocos olie een diep en glimmend zwarte glans verkregen. Om deze baan als steward te verkrijgen had hij heel wijselijk zijn paspoort verloren. Al zijn papieren waren zoek geraakt. En bij de Indonesische autoriteiten was het hem gelukt om als nieuw geboortejaar 1943 in zijn paspoort te laten zetten. Zo verkortte hij zijn papieren leven met 18 jaar. En met dit papieren jeugdige elan werkte hij aan boord van dit goede schip. Hij liet de verdiende dollars in Tanjong Priok goed rollen. Elke dag bracht hij een bezoek aan Kelamat Tunggak. Dat is een befaamd stadsdeel waar honderden meisjes aanwezig zijn die tegen betaling van een aantal rupiah’s veel voor je willen doen. Ze worden hierbij in zekere zin begeleid door de overheid. Elke vrijdag wordt er namelijk aerobics gegeven. Ze krijgen dan een wit T-shirtje, een kort broekje en een paar plastic gympjes aangemeten. Dan moeten ze na de opwarming een aantal oefeningen doen. Voornamelijk zwaaien met de armen. De benen mogen ze zelf trainen, in de kamar intiem. Zaterdag is de medische controle. Dan moeten ze hun keeltjes laten zien en AAAH of OOOH zeggen. Het maakt echter niet uit hoe dat keeltje eruit ziet. Iedereen krijgt een spuitje tegen de pesticides om zo mee te kunnen blijven doen met het team. Na de keuring krijgen ze dan een stempeltje van gezondheid en een exemplaar van een wekelijks tijdschrift dat nuttige informatie verschaft. Dat tijdschrift heeft de toepasselijke naam: BAGIAN TUGUH KAMI…wat zo ongeveer betekent ONS LICHAAMSDEEL. Ik zou het echter willen vertalen als ONS ORGAAN, waarmee je 2 vliegen in 1 klap slaat. En vooral in een warme en vochtige kampong is dat wel zo nuttig. [Lees verder →]

Tags: 1998 Goldensari Indah by Captain Nico J. Mobach
Geen reacties »